Εστιατόριο KUZINA. Αλλαγή μενού με τυμπανοκρουσίες;;

Ἑστιατὸριο KUZINA . Ἀλλαγὴ μενοῦ μὲ τυμπανοκρουσίες;;

Πρὶν λίγο καιρὸ εἶχα γράψει γιὰ τοὺς «ἐπ’ ἁμοιβῆ κριτικοὺς γεύσεως» τα ἀκόλουθα:

…Οἱ «ἐπ' ἁμοιβῆ κριτικοὶ γεύσεως» στὰ διάφορα ἑβδομαδιαῖα περιοδικὰ γράφουν γιὰ τὸ ΚUZINA καὶ τρέχει μέλι ἡ πέννα τους .Ἴσως νὰ μὴν ἔχουν σχέση μὲ τὸ φαγητὸ ,ἴσως νὰ μὴν ἔχουν δοκιμάσει κάτι καλύτερο γιὰ νὰ μποροῦν νὰ συγκρίνουν.Εἶναι αὐτοὶ οἱ ἴδιοι «κριτικοὶ» ποὺ ὃλα αὐτὰ τὰ χρόνια μὲ τὶς αὐθαίρετες κριτικὲς τους βοήθησαν εἰς τὸ νὰ ταπεινωθεῖ ἡ μαγειρικὴ στὴν Ἑλλάδα.Ἔτσι τὸ ΚUZINA τὸ ἀνέβασαν πολὺ «ψηλὰ» , χωρὶς νὰ δικαιολογοῦν τὸ γιατὶ….

Σήμερα θέλω νὰ σᾶς ἀναφέρω κάτι ποὺ θυμήθηκα ἀπὸ τα παλιὰ.Τὸ 1992 συνέτρωγα ,σε τότε γνωστὸ ἑστιατόριο  τοῦ Ν. Ψυχικοὺ, με γνωστὸ- σήμερα- κριτικὸ γεύσεως ἑνὸς ἐκ τῶν παλαιοτέρων ἑβδομαδιαίων περιοδικῶν, ὁ ὁποῖος δὲν γνώριζε ὄχι τὶ εἶναι τὸ φινόκιο (ἡ μαραθώριζα δηλαδὴ) ἀλλὰ δὲν ἤξερε οὔτε αὐγὸ τηγανητὸ νὰ φτιάξει. Στις ημέρες μας βρίσκεται παρὼν σὲ ὃλες σχεδὸν τὶς κριτικὲς ἐπιτροπὲς καὶ μοιράζει ἀφειδῶς χρυσοὺς σκούφους !!!! & χρυσά ἀστέρια!!!

Κάπως ἔτσι εἶναι καὶ οἱ περισσότεροι «κριτικοί γεύσεως» στὸν τόπο μας ,ὃπως τοὺς ἀποκαλῶ ἐγώ « οἱ ἐπ' ἁμοιβῆ κριτικοὶ γεύσεως», εἶναι αὐτοί ποὺ τὰ τελευταῖα χρόνια «καμώνονται»τοὺς «κριτικούς γεύσεως» γιὰ νὰ ἐπιβιώσουν βεβαίως , ἀλλά μὲ τὸν τρόπο τους ἔχουν στείλει ἀρκετούς πιστούς ἀναγνῶστες τους «στὸν ἄλλο κόσμο»!!!

Πρίν ἀπό λίγες ἡμέρες ἔπεσε στὰ χέρια μου ἡ «κριτική-διαφήμιση» τοῦ ἑστιατορίου ΚUZINA ( http://www.athensvoice.gr/the-paper/article/417/kuzina  ) Διάβασα μετά προσοχῆς τά γραφόμενα καὶ ἔμεινα μὲ τὸ στόμα ἀνοιχτό. Βεβαίως  στην εποχή μας οι λέξεις έχουν χάσει το νόημά τους οπότε δεν θα περίμενα και κάτι καλύτερο από την «επ’αμοιβή κριτικό γεύσεως»του παραπάνω περιοδικού. Δὲν ἔχω τίποτα ἐναντίον του κ. Άρη, τοῦ ἑστιατορίου ΚUZINA ἤ τῆς «ἐπ’αμοιβῆ κριτικοῦ γεύσεως» ἀλλά τὸ νὰ διαφημίζεις τὸ αὐτονόητο πάει πολύ.

Γράφει λοιπόν … Ο Άρης Τσανακλίδης …. Αυτή την εποχή εμπνέεται από τις μυρωδιές και τα χειμερινά προϊόντα της ελληνικής γης. Και δημιουργεί έναν –και πάλι– ολοκαίνουργιο κατάλογο με χειμερινές γεύσεις και τοπικά προϊόντα απ’ όλη την Ελλάδα….. Δὲν ἔχει καταλάβει ἤ δὲν τὸ γνωρίζει  ἡ ἐν λόγω κριτικός γεύσεως ότι τὰ ἑστιατόρια πού σέβονται τοὺς πελάτες τους αλλάζουν το μενού τους, τον κατάλογό τους –όπως γράφει-  το λιγότερο κάθε 6 (εξι) μήνες πάντα με προϊόντα της εποχής. Πιθανόν αὐτά νὰ τῆς εἶπαν νὰ γράψει καὶ αὐτά ἔγραψε.!!! Γιατί ὃπως εἶχα γράψει καὶ στὸ ἄρθρο μου

 ( http://vraveiontiskouradas.blogspot.gr/2012/09/kuzina.html ) τὸ ἐν λόγω ἑστιατόριο εἶχε τὸ ἴδιο μενοῦ γιὰ περισσότερο ἀπό τρία χρόνια. Εὐτυχῶς πού τὸ  ἄλλαξε( τὸ μενοῦ θέλω νὰ πῶ) ἔστω καὶ μὲ τυμπανοκορυσίες.   Φαίνεται ότι ὁ «γάτος» ἐπέστρεψε στὴν ΚUZINA ἐλπίζοντας τώρα ότι τά ποντίκια θὰ σταματήσουν νὰ «χορεύουν»!!!!

Εστιατόριο KUZINA – Όταν λείπει ο “γάτος” χορεύουν τά ποντίκια

Εστιατόριον KUZINA – Όταν λείπει ο “γάτος” χορεύουν τά ποντίκια

Ἔχω πολὺ καιρὸ νὰ γράψω, λόγω κρίσεως, αλλὰ μερικὲς φορὲς κάνει καλὸ νὰ παίρνεις τὸ μολύβι καὶ νὰ γράφεις.

«Ο Άρης Τσανακλίδης - γράφει στὸ ἰστολόγιό της ἡ ( food forthought )- μου είναι συμπαθής ως σεφ και τον εκτιμώ ιδιαίτερα. Τη θετική αυτή εντύπωση μου την έχει δημιουργήσει τόσο μέσα από συνεντεύξεις του που έχω διαβάσει, όσο και μέσα από το εστιατόριό του Bar.B.Q. στη Νέα Σμύρνη, το οποίο έχω επισκεφτεί αρκετές φορές.»....

Καὶ  ἐμεῖς τὸν ἐκτιμοῦμε ἀπὸ τὸ 1990/92 ὃταν εἶχε ἀνοίξει τὸ πρῶτο του ἑστιατόριο στὰ σκαλάκια τῆς ὁδοῦ Καλλιδρομίου, στὸν Λόφο Στρέφη. Ὁ Ἄρης Τσανακλίδης εἶναι ὁ “γάτος” τοῦ KUZINA.

Πῆγα κι’ἐγὼ μαζὶ μὲ δύο κυρίες ἓνα ἀπὸ αὐτὰ τὰ τελευταῖα Σάββατα στὸ ἑστιατόριο ἤ ταβέρνα *(γράφω ταβέρνα καὶ θὰ ἐξηγήσω πιὸ κάτω τὸ γιατὶ) ΚUZINA   στὸ Θησεῖο. Καθήσαμε σ’ἓνα τραπεζάκι ἐπὶ τῆς ὁδοῦ Ἀδριανοῦ, ἀκριβῶς μπροστὰ στὸ ΚUZINA δίπλα ἀπὸ τὶς γραμμὲς τοῦ ἠλεκτρικοῦ, μιᾶς καὶ γιὰ νὰ βρεῖς τραπέζι στὴν ταράτσα τοῦ ΚUZINA πρέπει νὰ εἶσαι συμπαθὴς στὸν τηλεφωνητὴ ἤ στὸ  “face control”  τῆς εἰσόδου.

Μᾶς ἔφερε τὸν κατάλογο ἓνας νεαρὸς. Τοῦ ζήτησα κάποιον κατάλογο μὲ καλοκαιρινὸ μενοῦ μιᾶς καὶ ὁ κατάλογος αὐτὸς ἦταν ἀπὸ τὸν χειμῶνα τοῦ 2009.Τα περισσότερα φαγητὰ συνοδεύονταν ἀπὸ πουρὲ πατάτας, πουρὲ πατάτας- καρότου,ὄχι πουρὲ πατάτας ἀλλὰ στραπάτσα πατάτας, τουτέστιν πατάτα λειωμένη μὲ τὸ πηρούνι. *(Μόνον μὶα ταβέρνα δικαιολογεῖται νὰ ἔχει τὸ ἴδιο μενοῦ γιὰ τὸν χειμῶνα καὶ γιὰ τὸ καλοκαίρι.Ἓνα ἑστιατόριο ποὺ τιμᾶ τὸ ὄνομὰ του καὶ τοὺς πελάτες του δὲν διακαιολογεῖται νὰ ἔχει τὸ ἴδιο μενοῦ χειμῶνα-καλοκαίρι καὶ μάλιστα γιὰ 3 χρόνια συνέχεια.).

Ὁ νεαρὸς ποὺ σᾶς εἶπα παραπάνω ἔγινε «λαγὸς».Τώρα πλέον στὸ τραπέζι μας ἦλθε νὰ πάρει τὴν παραγγελία μία εὐγενεστάτη δεσποινίδα.

Ἓνας ἀπὸ ἐμᾶς διάλεξε τὸ μενοῦ τῶν 20 Ευρὼ. Ὀρεκτικὸ:Λουκουμᾶδες μὲ μοὺς φέτας, δυόσμο καὶ σῶς ροδιοῦ.-Σαλάτα: Πράσινη δροσερὴ σαλάτα μὲ μαροῦλι, ρόκα,ξυνοτύρι Μυκόνου, ντοματίνια σαντορινιὰ καὶ κρουτὸν.- Κυρίως πιάτο: Χοιρινὸ ψημένο στὸν φοῦρνο γιὰ 12 ὧρες, μὲ κρέμα ἀπὸ μοσχολέμονο & βασιλικὸ καὶ σαλάτα ἀπὸ ξυνόμηλο, ἀγγούρι, ρέβα καὶ φρέσκο κόλιανδρο. Γλυκὸ: Μοὺς μαύρης σοκολάτας μὲ ἄρωμα μαστίχας.

Οἱ ὑπόλοιποι διαλέξαμε μία σαλάτα μὲ ψητὰ παντζάρια, καραμελλωμένα καρύδια, ζεστὸ τυρὶ chèvre & ἄγρια χόρτα. Γιὰ κυρίως πιάτο: Τρυφερὸ κοτόπουλο(τὸ ὑπογραμμίζω τρυφερὸ) με σῦκα καὶ σουσάμι συνοδευόμενο μὲ στραπάτσα πατάτας!!! & Ψητὸ λαυράκι μὲ ἄγρια χόρτα καὶ κολοκυθάκια.- Γλυκὸ: Μιλφέϊγ μὲ φλωρεντῖνες,κρέμα καταλάνα καὶ καραμελλωμένα βερύκοκα.

Ἀπὸ τὸ μενοῦ τῶν 20 ευρὼ , τὸ ὀρεκτικὸ καὶ ἡ σαλάτα ἦταν συμπαθητικὰ. Τὸ χοιρινὸ ψημένο στὸν φοῦρνο γιὰ 12 ὧρες , καλοψημμένο ,μαλακὸ ἀλλὰ χωρὶς κάποια ξεχωριστὴ γεύση.Μὲ λίγα λόγια ἄγευστο.

Τὸ λαυράκι κι’ αὐτὸ καλοψημμένο ἀλλὰ «ἄνευ γεύσεως» μαζὶ μὲ τὰ χορταρικὰ του.Κάποια στιγμὴ ὁ μάγειρας θὰ πρέπει νὰ δοκιμάζει καὶ κάποιο πιάτο πρὶν τὸ φέρουν στὸ τραπέζι τοῦ πελάτου.

Αὐτὸ ποὺ μὲ ξάφνιασε περισσότερο ἦταν τὸ τρυφερὸ κοτόπουλο μὲ σῦκα καὶ σουσάμι.

Ἔχω δοκιμάσει κατὰ καιροὺς φιλέττο κοτόπουλο ψητὸ(πράγματι τρυφερὸ) με σῦκα (εἰκόνα 1),

στῆθος πάπιας ψητὸ(πράγματι τρυφερὸ) μὲ σάλτσα σύκων καὶ σῦκα (εἰκόνα 2),φουά γκρά μὲ μικρὰ κρεμμυδάκια καὶ σῦκα (εἰκόνα 3), πράγματι τρυφερὸ στῆθος κοτόπουλου τηγανιτὸ μὲ σουσάμι καὶ σῦκα (εἰκόνα 4) , Μιλφέϊγ κοτόπουλου μὲ τυρὶ καὶ σῦκα(εἰκόνα 5), μπουκιὲς φιλέττου κοτόπουλου μὲ σῦκα  (εικόνα 6) καὶ θὰ ἔλεγα ότι ἔχω ἀποκομίσει κάποια σχέση μὲ τὴν γεῦση τοῦ κοτόπουλου μὲ σῦκα.

Αὐτὸ ποὺ μοῦ ἔφεραν ,αὐτὴ τὴν φορὰ, στὸ τραπέζι γιὰ νὰ φάω δὲν ἦταν τίποτα ἄλλο ἀπὸ προμαγειρεμένα, πιθανὸν ἀπὸ τὴν προηγουμένη ἡμέρα,κομματάκια κοτόπουλου (σὲ λουρίδες ἐπὶ τὸ ἀκριβέστερον) σκληρὰ , μὲ ὑφὴ στυπόχαρτου, ξαναζεσταμένα ἲσως μαζὺ, ὄχι μὲ ξηρὰ ἤ φρέσκα σῦκα, ἀλλὰ ὑποθέτω μὲ κάποια ὑπολείμματα συκομαΐδας (λέω ὑπολείμματα γιατὶ μεταξὺ τῶν ἄλλων βρῆκα καὶ τρεῖς(3) λουρίδες (2 ἑκ Χ 3 χιλ.) φλοῦδα ξηροῦ σύκου.Ὃλο αὐτὸ τὸ ἀπαράδεκτο κατασκεύασμα τοποθετημένο πάνω σὲ ἓναν λοφίσκο ἐπονομαζόμενο στραπάτσα πατάτας , τουτέστιν πουρὲ βραστῆς πατάτας λειωμένη μὲ κάποιο πηρούνι ἤ κάποιο παρόμοιο ἑργαλεῖο.’Απαράδεκτο αὐτὸ τὸ πιάτο καὶ ἔκανα βέβαια τὰ παράπονὰ μου.Ἡ τρυφεράδα τοῦ κοτόπουλου εἶχε ἐξαφανισθεῖ πρὸ πολλοῦ καθὼς καὶ τὰ σῦκα. Ἡ κοπέλλα ποὺ ἄκουσε τὰ παράπονὰ μου εὐγενέστατη ,ὕστερα ἀπὸ λίγο, μοῦ ἔφερε ἕνα ἄλλο πιάτο νὰ «δοκιμάσω»(καλωσύνη της) ποὺ δὲν ἦταν ἄλλο ἀπὸ τὸ short rib ἤ μοσχαρίσιο σιδηρόδρομο συνοδευόμενο καὶ αὐτὸ μὲ πουρὲ πατάτας καὶ καρότου. Τὸ «δοκίμασα» παρότι ἔκαιγε ὑπερβολικὰ,βγαλμένο ἀπὸ τὸν φοῦρνο μικροκυμάτων. Πρέπει νὰ πῶ ὃτι ἦταν καλομαγειρεμένο, ἄλλωστε τὰ μοσχαρίσια πλευρὰ μοῦ ἄρεσαν πάντα ἄν καὶ τὰ θεωρῶ χειμωνιάτικο φαγητὸ, καθὼς καὶ τὸν πουρὲ πατάτας-καρότου.

Ἒφαγα καὶ λίγο ἀπὸ τὸ γλυκὸ. Οἱ φλωρεντῖνες καλοφτιαγμένες, λίγο ἡ κρέμα καταλάνα θύμιζε σὲ γεύση κάπως τὴν κρέμα τῆς θεσσαλονικιώτικης μπουγάτσας.Λόγω ἐλλείψεως βερύκοκου τὸ γλυκὸ συνοδευόταν ἀπὸ καραμελλωμένα κομματάκια ροδάκινου. Τὸ κρασὶ, μία φιάλη λευκὸ ΚΑΝΕΝΑS ἄφησε καὶ στοὺς τρεῖς μας μία ἀρνητικὴ αἲσθηση στὸ στομάχι μας, ποὺ μᾶς ἀκολούθησε καὶ τὸ ἑπόμενο πρωϊνὸ.Δοκιμᾶστε κάποιο ἄλλο.

Ἐδῶ πρέπει νὰ τονίσω ὅτι ὅταν ζητήσαμε τὸν λογαριασμὸ εἲδαμε ὅτι δὲν εἶχαν χρεώσει τὸ ἐπίμαχο πιάτο τοῦ μὴ τρυφεροῦ κοτόπουλου.

Οἱ «ἐπ’ ἁμοιβῆ κριτικοὶ γεύσεως» στὰ διάφορα ἑβδομαδιαῖα περιοδικὰ γράφουν γιὰ τὸ ΚUZINA καὶ τρέχει μέλι ἡ πέννα τους .Ἴσως νὰ μὴν ἔχουν σχέση μὲ τὸ φαγητὸ ,ἴσως νὰ μὴν ἔχουν δοκιμάσει κάτι καλύτερο γιὰ νὰ μποροῦν νὰ συγκρίνουν.Εἶναι αὐτοὶ οἱ ἴδιοι «κριτικοὶ» ποὺ ὃλα αὐτὰ τὰ χρόνια μὲ τὶς αὐθαίρετες κριτικὲς τους βοήθησαν εἰς τὸ νὰ ταπεινωθεῖ ἡ μαγειρικὴ στὴν Ἑλλάδα.Ἔτσι τὸ ΚUZINA τὸ ἀνέβασαν πολὺ «ψηλὰ» , χωρὶς νὰ δικαιολογοῦν τὸ γιατὶ.

Δὲν ξέρω τὶ ἔχει νὰ προσθέσει ὁ Ἄρης, ποὺ ἔλειπε στὸ ἄλλο του ἑστιατόριο στὴν Μύκονο.Ἐδῶ ἰσχύουν δύο λαϊκὲς ρήσεις: Ὅταν λείπει ὁ γάτος χορεύουν τὰ ποντίκια ἤ δύο καρπούζια δὲν κάθονται κάτω ἀπὸ μία μασχάλη. Ὅλα αὐτὰ τὰ γράφω γιατὶ οἱ ἑστιάτορες ἤ οἱ ταβερνιάρηδες δὲν θέλουν νὰ καταλάβουν ότι οἱ πελάτες τους δὲν πηγαίνουν ἐκεῖ οὒτε γιὰ νὰ μαλώσουν, οὒτε νὰ δοκιμάσουν τὶς «μάπες» ποὺ μὲ τὸ ζόρι θέλουν νὰ τοὺς δώσουν.Οἱ πελάτες πηγαίνουν γιὰ νὰ γευτοῦν κάτι καλὸ, νὰ περάσουν ὂμορφα μὲ τὴν παρέα τους καὶ τελικὰ νὰ πληρώσουν γιὰ τὸ φαγητὸ ποὺ κατανάλωσαν. 

Γιὰ ἐσᾶς ποὺ διαβάσατε τὰ παραπάνω καὶ στὸν μάγειρα τοῦ ΚUZINA, παραθέτω μία πολὺ γρήγορη καὶ εὒκολη συνταγὴ ΣΤΗΘΟΣ ΤΡΥΦΕΡΟΥ ΚΟΤΟΠΟΥΛΟΥ ΜΕ ΣΥΚΑ.

4 ΜΕΡΙΔΕΣ

250 γρ στῆθος κοτόπουλου σὲ ἕνα κομμάτι

8 σῦκα

2 κομμάτια σέλινο

40 γρ βούτυρο

80 γρ ἀλεύρι

1 ματσάκι σχοινόπρασσο

1 ποτήρι λευκό ξηρό κρασί

2 φλιτζάνια ζωμό λαχανικῶν

ἁλάτι

πιπέρι

λίγο σουσάμι προαιρετικὰ

ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ

Ἀφαιροῦμε κάθε ἴχνος χόνδρου ἀπὸ τὸ κοτόπουλο , τὸ κόβουμε σὲ κομμάτια, καὶ τὰ ἀλευρώνουμε.

Σέ ἓνα μεγάλο τηγάνι λιώνουμε τὸ βούτυρο, και τσιγαρίζουμε  τὰ κομμάτια τοῦ κοτόπουλου γιὰ 5-7 λεπτὰ σὲ δυνατή φωτιά, ἀνακατεύοντας συνεχῶς: θὰ πρέπει νὰ ροδίσουν ὁμοιόμορφα.

Προσθέτουμε τὸ κρασί στὸ κοτόπουλο  καὶ ὅταν αὐτὸ ἐξατμιστεῖ, προσθέτουμε καὶ  τὸν ζωμό λαχανικῶν.

Καθαρίζουμε τὰ σῦκα (μποροῦμε νὰ τὰ ἀφήσουμε καὶ μὲ τὴν φλοῦδα ἄν θέλουμε) και τὰ κόβουμε σε τέταρτα, τὰ προσθέτουμε στὸ κοτόπουλο στὸ τηγάνι καὶ προσθέτουμε ἁλάτι καὶ πιπέρι. Χαμηλώνουμε τὴν φωτιά καὶ τὰ σιγοβράζουμε  γιὰ 10 λεπτά, ἀνακατεύοντας κατὰ διαστήματα.

Ἐν τῶ μεταξύ καθαρίζουμε τὸ σέλινο καὶ τὸ κόβουμε σε φέτες(ροδέλλες). Ξεπλένουμε, στραγγίζουμε καὶ ψιλοκόβουμε τὸ σχοινόπρασο.

Ἀφαιροῦμε τὸ τηγάνι ἀπὸ τὴν φωτιὰ, πασπαλίζουμε τὸ κοτόπουλο καὶ τὰ σῦκα μὲ τὸ σχοινόπρασο & τὸ σέλινο, καὶ προσθέτουμε λίγο μαῦρο πιπέρι. Ἀνακατεύουμε καὶ  τὸ τοποθετοῦμε  σὲ ἀτομικὰ πιάτα.

(Τώρα γιὰ τὸ σουσάμι ἄν θέλουμε τὸ  καβουρδίζουμε λίγο σὲ ἕνα τηγάνι καὶ τὸ προσθέτουμε  στὴν παραπάνω συνταγὴ.)

Η Παρμεζάνα που δεν είναι Παρμεζάνα

Ἡ Παρμεζάνα ποὺ δὲν εἶναι Παρμεζάνα

Τὸ Gran Moravia εἶναι ἓνα σκληρό τυρί ποὺ παράγεται στὴν Μοραβία, μια περιοχή της Τσεχικής Δημοκρατίας, ἐξ ὀνόματος τῆς ἐταιρείας γαλακτοκομικῶν προϊόντων Brazzale ἀπὸ τὴν περιοχὴ τῆς Vicenza. Θεωρεῖται μία οἰκονομική εναλλακτική λύση σχετικὰ μὲ τὸ grana padano και parmigiano reggiano, τὰ ὁποία ἔχουν ἐμπνεύσει τὴν κατασκευὴ του. Ως εκ τούτου, ἐπιμένει ὁ κατασκευαστὴς, ἐμπίπτει στὸ εἶδος τοῦ τυροῦ παρμεζάνα.Εἶναι μὲν κοκῶδες τυρὶ στὴν ὑφὴ του ἀλλὰ διαφέρει κατὰ πολὺ στὴν γεύση.Ἐπίσης θὰ πρέπει νὰ ἀναφέρουμε ὃτι κάθε κεφάλι τυροῦ grana padano και parmigiano reggiano ζυγίζει περίπου 25 κιλὰ ἐνῶ τὸ Gran Moravia ζυγίζει περίπου 35 κιλὰ.

Ἐξάγεται εὐρέως στὴν Ἰταλία καὶ σὲ ὃλη τὴν Εὐρώπη και εκτός Ευρώπης, ποὺ ἐμφανίζεται ὡς ἰταλικὸ προϊόν ἐπειδή ἡ ἰταλική ἐταιρεία εἶναι κάτοχος τοῦ ἐμπορικοῦ σήματος.

Αὐτὰ τὰ λίγα γιὰ τὸ Gran Moravia .Ὁ πόλεμος ξέσπασε στὴν Ἰταλία γιατὶ οἱ ἰταλοὶ παραγωγοὶ τῶν τυριῶν grana padano και parmigiano reggiano δὲν δέχονται τὸ τυρὶ αὐτὸ νὰ μπορεῖ νὰ εἶναι ἰσότιμο μὲ τὰ δικὰ τους γιατὶ δὲν παράγεται σὲ προστατευμένες περιοχὲς.

Στὴν Ἑλλάδα τὸ εἰσάγει ἡ ἐταιρεία Bazaar

ἡ ὁποία ἐπιμένει νὰ τὸ διαφημίζει ὡς τυρὶ Παρμεζάνα.Οὶ Ἓλληνες καταναλωτὲς μὴ γνωρίζοντας τὴν διαφορὰ πέφτουν στὴν παγίδα.

Αρτίδια ή Αρ(!)ίδια. Η μεγάλη απάτη των εστιατορίων

Ἀρτίδια ἤ Ἀρ(!)ίδια .Ἡ μεγάλη ἀπάτη τῶν ἑστιατορίων

«Ἡ πενία τέχνας κατεργάζεται» ἔλεγαν οἱ πρόγονοὶ μας καὶ οἱ σύγχρονοι ἑστιάτορὲς μας, βραβευμένοι(μὲ σκούφους) ἤ ὄχι ,γιὰ νὰ σοῦ πάρουν τὰ χρἠματα ἀπὸ τὴν τσέπη μὲ τὸ ζόρι συνεχίζουν τὸ παιγνίδι τῶν ἁμαρτωλῶν «ἀρτιδίων».

Ἐπειδὴ ἠ νομοθεσία δὲν ἐπιτρέπει τὴν χρέωση τοῦ «κουβέρ» ἔχουν ἐφεύρει ὀνομασίες ὃπως «κουλούρια» ἤ «ἀρτίδια» καὶ γενικῶς «...ίδια» πολύχρωμα ἤ ὄχι, τὰ ὁποία χρεώνουν, ἀντὶ τοῦ «κουβέρ», ἔναντι 4.00 ἤ 4.50 Ευρὼ κατὰ ἄτομο.(Για τὰ περίφημα «ἀρτίδια» ἀπάτη τοῦ ἑστιατορίου «Pandeli» ἔχω ξαναγράψει στὸ:http://vraveiontiskouradas.blogspot.com/2009/02/pandeli.html ) (Τὰ «ἁμαρτωλὰ» μυστηριώδη ἀρτίδια (ψωμάκια) ἐζμὲ !!! καὶ ὁ Pandeli)
Τελευταίως ὃμως πληθαίνουν οἱ φωνὲς τῶν ἀθώων πελατῶν ποὺ πηγαίνουν γιὰ φαγητὸ καὶ φεύγουν «κουρεμένοι» ἀφοῦ πέρνοντας τὸν λογαριασμὸ στὰ χέρια τους ἀντιλαμβάνονται , ἔκπληκτοι, ότι τὰ τέσσερα ἀρτἰδια καὶ οἱ 3 ἐλιὲς ποὺ τοὺς ἔφεραν στὸ τραπέζι πρὶν ἀκόμη νὰ παραγγεἰλουν, τοὺς τά χρέωσαν 4Χ 4,50 =18.00 Ευρώ.
Θὰ πρέπει νὰ ντρέπονται ὃλοι αὐτοὶ οἱ «ἐπαγγελματίες» ἑστιάτορες ποὺ ἐν ψυχρῶ προσπαθοῦν νὰ κατακλέψουν τοὺς πελάτες τους.
Ὑπάρχει κάποια ὑπηρεσία ποὺ ἀσχολεῖται μ’ αὐτὸ τὸ θέμα;;;;

Aquamarina Hotel Μάτι Αττικής. Barbeque γιά πέτσινα στομάχια

Aquamarina Hotel Μάτι Αττικής.
Barbeque γιά πέτσινα στομάχια

Τὸ Σάββατο 11.6.11 γύρω στις 9.00 μ.μ. βρέθηκα ,μὲ φίλους, κατὰ λάθος ,στὸ Hotel Aquamarina στο Μάτι Αττικῆς για το βραδυνὸ Buffet – Barbeque .
Τὸ ὅλο στήσιμο τοῦ σκηνικοῦ μοῦ θύμησε μπουφὲ «καραβίσιο» ὅπως ἐκείνα τὰ μπουφέ ἔβλεπε κάποιος τήν δεκαετία τοῦ ’60 στὰ καράβια τοῦ Χανδρῆ (γιὰ τοὺς γνῶστες Chandris Lines) .

Στὸ τραπέζι (μπουφέ) μὲ τὰ ἐπιτραπέζια Μπέν-Μαρί ποὺ σχεδὸν ὅλα ἦταν ἂδεια ἐκτὸς ἀπὸ αὐτὸ ποὺ περιεῖχε τὶς προκατ-εψυγμένες ἤ μετα-ψυγμένες πατατοῦλες φούρνου καὶ ἀπὸ τὸ ἡμιάδειο μὲ ἓνα εἶδος τσιρλιαστοῦ «μπριάμ».
Στὴν ψησταριὰ, (μπάρμπεκιου) ὁ ψήστης, κάθε τόσο πήγαινε πίσω ἀπὸ τοὺς κοντινοὺς θάμνους σήκωνε τὸ Τ-σέρτ του ,ἔξηνε τὴν κοιλιά του καὶ μετὰ ἔπιανε τὰ κρέατα μὲ γυμνὰ χέρια καὶ τὰ ἔβαζε γιὰ ψήσιμο στὰ κάρβουνα.Τὸ περίφημο Μπαρμπεκιου μενοῦ περιελάμβανε:
(1) Σουβλάκια κοτόπουλου φτιαγμένα μὲ τετραγωνισμένο (καλύτερα ἀλφαδιασμένο)κρεατάκι(1 ἑκ.Χ 1 ἑκ.) τόσο

«καλοψημένο» ποὺ ἦταν σὰν στυπόχαρτο.
(2) Μπριζολάκια(!) (πιθανὸν λαιμὸς χοιρινοῦ)μικρὰ μιὰ μπουκιὰ ξηροψημένα(καμμένα) καταλλήλως(!)
(3) Μπριζόλες (χοιρινὲς) μὲ κόκκαλο, Ξηροψημένες κι’αὐτὲς ποὺ τρώγοντάς τες ἔσπαζες ἀκόμη καὶ μασέλα.Ἐδῶ θὰ πρέπει νὰ ἐπιβραβεύσω τὸν κόπτη διότι μπόρεσε καὶ ἔκανε τὸ θαῦμα κόβοντας τὸ κάθε κόκκαλο-πλευρὸ τῆς μπριζόλας ἀκριβῶς στὴν μέση κατὰ μῆκος καθὼς καὶ τὸ κρεατάκι, πράγμα ποὺ εἶναι δύσκολο νὰ ἐπιτευχθεῖ ἀκόμη καὶ μὲ κόπτη-λέϊζερ, ἐπιτυγχάνοντας μία μπριζόλα διαφανέστατη.Στὴν ἐποχὴ μας τὸ πᾶν εἶναι ἡ διαφάνεια!!!

(Σκεφθεῖτε τὴν διπλανὴ μπριζόλα κομμένη στὴ μέση κατὰ μῆκος μὲ ἀκρίβεια λέϊζερ καὶ ξηροψημένη!!!!!!)

Ἔμεινε τὸ τραπέζι(μπουφὲ) τῶν γλυκῶν τὸ ὁποῖο ἐπισκεύθηκα στὶς 9.40 μ.μ. περίπου.Σκέτη ἀπογοήτευση σὲ ὅποια γλῶσσα καὶ ἂν τὸ πεῖς.

Στὸ τραπέζι λοιπὸν ,βρισκόταν μία μεγάλη διάφανη γαβάθα (μπώλ) γεμάτη ροδάκινα τῆς ἐποχῆς.Μία γαβάθα μὲ γιαούρτι στραγγιστὸ , μία μικρὴ γαβάθα μὲ κρέμα ζαχαροπλαστικῆς(προκάτ Γιώτης;;;;) ἤ ὅτι εἶχε ἀπομείνει.Μία γαβάθα μὲ κόκκινα φροῦτα-κομπόστα ,κονσέρβας. Καὶ γιὰ νὰ μὴν ξεχάσω ὑπῆρχε ἀκόμη καὶ μία πιατέλα με 10-15 κομματιασμένα ντόνατς ,ξεχασμένα πιθανόν ἀπὸ τὸ πρωϊνὸ μπουφὲ.
Ὅλα τὰ παραπάνω μὲ 23.00 ευρὼ. Τὸ ποτὸ τὸ πλήρωνες ξεχωριστὰ.Ἡ παραίνεση τοῦ Διευθυντοῦ ἦταν: «φᾶτε μέχρι σκασμοῦ»!!!!!
Νὰ μὴν ξεχάσω καὶ κάτι ἄλλο. Στὴν πρόσοψη τοῦ ξενοδοχείου ἀναφέρεται τὸ ὂνομὰ του μαζὶ μὲ (4)τέσσερα ἀστέρια. Ποιὸς τοῦ τὰ ἔδωσε;;;;;; ἂγνωστον.....

PIZZA FAN ΜΕ ΜΟΛΥΒΔΟ ΚΑΝΕΙ ΚΑΛΟ;;;;;;;;;

ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΑΡΑΓΓΕΙΛΤΕ ΠΙΤΣΑ(PIZZA) ΜΕ ΜΟΛΥΒΔΟ ΚΑΝΕΙ ΚΑΛΟ!!!
Παραθέτουμε τὸ κατωτέρω ἄρθρο ὃπως παρουσιάζεται στὴν ἀκόλουθη διεύθυνση:
http://www.enet.gr/?i=news.el.ellada&id=234367
ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΖΗΤΗΣΕΙ ΣΥΓΝΩΜΗ


ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΕΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ ΟΙ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΡΟΦΙΜΩΝ
Φάγαμε μόλυβδο άνευ ελέγχου
Της ΡΟΥΛΑΣ ΠΑΠΠΑ-ΣΟΥΛΟΥΝΙΑ rpsoul@enet.gr
Ακρως επικίνδυνο για τον καταναλωτή είναι το πολυδαίδαλο γραφειοκρατικό και αναποτελεσματικό σύστημα ελέγχου της ποιότητας των προϊόντων που διατίθενται στην αγορά. Απόδειξη, η διανομή 435.000 συσκευασιών πίτσας που διατέθηκαν στην αγορά οι οποίες, εν αγνοία ακόμη και της εταιρείας, περιείχαν αυξημένα επίπεδα μολύβδου!
Οι δημόσιες υπηρεσίες πήραν δείγμα προς έλεγχο τον περασμένο Μάρτιο και το έστειλαν για εξέταση στο Γενικό Χημείο του Κράτους (ΓΧΚ) τον Ιούλιο ενώ ο ΕΦΕΤ αγνοεί ακόμη το θέμα! Ας παρακολουθήσουμε πώς εξελίχθηκε η υπόθεση.
Στις 22/3/2010 η Νομαρχία Αθηνών (διεύθυνση Εμπορίου Νοτίου Αττικής) κάνει δειγματοληψία και στις 28/7/2010 στέλνει προς εξέταση στο ΓΧΚ το πατόχαρτο της Pizza Fan (τετράγωνο φύλλο κυματοειδούς χαρτιού που ακουμπά η πίτσα). Στις 4/8/2010 τα αποτελέσματα δείχνουν ότι το δείγμα είναι στην περιεκτικότητα σε κάδμιο και υδράργυρο σύμφωνο με τον Κώδικα Τροφίμων και Ποτών άρθρο 24. Αντίθετα, το δείγμα δεν είναι κανονικό στην περιεκτικότητά του σε μόλυβδο. Η κυματοειδής στρώση του χαρτιού που ακουμπούν οι πίτσες βρέθηκε από το Γενικό Χημείο του Κράτους να έχει μόλυβδο 4,7 φορές ή 470% πάνω από το όριο (δηλαδή, 0,0141 mg μολύβδου ανά επιφάνεια 10x10 εκατοστών), ενώ η επίπεδη στρώση του χαρτιού, επί του οποίου είναι κολλημένη η κυματοειδής επιφάνεια, έχει μόλυβδο 4,2 φορές ή 420% πάνω από το όριο (δηλαδή, 0,0125 mg μόλυβδο ανά επιφάνεια 10x10 εκατοστών).
Η Νομαρχία Αθηνών πληροφορεί το υποκατάστημά της στη Βοιωτία, το οποίο, με τη σειρά του, εντόπισε ότι παραγωγός των χαρτιών ήταν η βιομηχανία επεξεργασίας χάρτου Αλέξανδρος Αραβίδης Μονοπρόσωπη Ε.Π.Ε, με έδρα τα Σκούρτα Δερβενοχωρίων Βοιωτίας.
Το άρθρο 24 είναι σαφές για τις χάρτινες συσκευασίες που έρχονται σε επαφή με τρόφιμα. Τα χαρτιά πρέπει να είναι πρωτογενή και όχι ανακυκλωμένα. Το ζεστό ζυμάρι της πίτσας είναι γεμάτο υδρατμούς και συνεπικουρούν σε αυτό τα λιπαρά και χυμώδη υλικά της, τα οποία διαπερνούν εύκολα το ανακυκλωμένο χαρτί συμπαρασύροντας στοιχεία επικίνδυνα για τον καταναλωτή.
Ο Α. Αραβίδης, σε υπεύθυνη δήλωση που έκανε στη Νομαρχία Αθηνών, αναφέρει: «Παραδώσαμε στις αποθήκες BALAUF στον Ασπρόπυργο κατόπιν παραγγελίας από την Pizza Fan 436.800 πάτους και οι οποίοι όπως με διαβεβαίωσαν έχουν πλέον καταναλωθεί».
Πήραμε από τη Διεύθυνση Εμπορίου (Νομαρχία Αθηνών) τα πιστοποιητικά του κ. Αραβίδη, όπου αναγράφεται ότι εισάγει Testliners χαρτί. (Οι όροι είναι διεθνείς, Testliners ονομάζονται τα χαρτιά που παράγονται από ανακυκλωμένο χαρτί, αντίθετα Kraftliner ονομάζονται αποκλειστικά τα πρωτογενή, που παράγονται από κυτταρίνη δέντρων).
Ρωτήσαμε τον Α. Αραβίδη πώς βρέθηκε ο μόλυβδος και γιατί τα πιστοποιητικά γράφουν Testliners. «Το ζήτημα είναι τυπικό και όχι ουσιαστικό. Στην Ελλάδα δεν παράγουμε ανακυκλώσιμο χαρτί. Εμείς το φέρνουμε από τη Γερμανία σε ρολά. Το ανακυκλώσιμο χαρτί είναι επεξεργασμένο και πλυμένο σε ειδικά πλυντήρια για να λευκανθεί. Μη θεωρήσετε ότι υπάρχει κάποια διαφορά στην τιμή, κοστίζει 550 ευρώ ο τόνος και λίγο ακριβότερο είναι το πρωτογενές. Ο προμηθευτής μού είπε ότι για τη γερμανική νομοθεσία η περιεκτικότητα μολύβδου που διαπιστώσαμε δεν είναι επικίνδυνη. Το πρόβλημα προκύπτει γιατί η ελληνική νομοθεσία δεν είναι εναρμονισμένη με αυτή της Ευρωπαϊκής Ενωσης».
Στη συνέχεια τον ρωτήσαμε γιατί δεν ζήτησε να προμηθευτεί χαρτί που να είναι σύμφωνο με τις προδιαγραφές του άρθρου 24 ΚΤΠ της Ελλάδας: «Δεν γνώριζα το άρθρο 24 και τις δεσμεύσεις που επιβάλλει. Οποιος παθαίνει μαθαίνει, τώρα θα το εφαρμόσουμε». Αξίζει να σημειωθεί ότι η εταιρεία του έχει Πιστοποιητικό Διαχείρισης Ποιότητας ISO 2001.
Απευθυνθήκαμε και σε εταιρεία εισαγωγέων χαρτιού, όπου ο υπεύθυνος μας εξήγησε ότι το πιστοποιητικό της εισαγωγής χαρτιού, για να θεωρείται κατάλληλο για τρόφιμα, πρέπει να αναφέρεται ως πιστοποιητικό κατάλληλο για τροφές (certificate of food approval).
Η Ζωή Μούσια, από τη διεύθυνση εργαστηριακών ελέγχων του ΕΦΕΤ, παραδέχεται ότι η ελληνική νομοθεσία δεν είναι εναρμονισμένη με την Ευρωπαϊκή. «Οι αγοραστές πρέπει να ζητούν από τους προμηθευτές τους να συμμορφώνονται με τη νομοθεσία μας. Επίσης, βάσει του νόμου 1935/16 χρειάζεται πιστοποιητικό συμμόρφωσης. Υπάρχουν διάφορες ονομασίες, π.χ. certificate of food approval».
HPizza Fan σε επιστολή της γνωστοποιεί: «Η εταιρεία προέβη άμεσα σε αποκλεισμό του προμηθευτή για τον πάτο του κουτιού πίτσας που χρησιμοποιούσε. Ταυτόχρονα, αποσύραμε όλες τις παρτίδες με το σχετικό υλικό από όλα τα καταστήματα Αττικής και περιφέρειας».
Στη συνάντηση που είχαμε με τον γενικό διευθυντή της εταιρείας Χ. Τρύφο και τον υπεύθυνο τροφίμων και πιστοποίησης Π. Καμπουρίδη της πίτσας FAN, πληροφορηθήκαμε ότι η Νομαρχία Αθηνών τούς ενημέρωσε πολύ αργά για το γεγονός: «Ενημερωθήκαμε με ένα απλό τηλεφώνημα το μήνα Σεπτέμβριο, ακόμη δεν μας έχει αποσταλεί έγγραφο. Αρχίσαμε διεργασία απόσυρσης αλλά όσα αφορούσαν την παραγωγή του Μαρτίου είχαν όλα καταναλωθεί. Αλλωστε πέρασε ένα πεντάμηνο! Μέχρι την ανεύρεση νέου προμηθευτή για κατάλληλο χάρτινο πάτο, θα κάνουμε χρήση αποκλειστικά του κουτιού πίτσας το οποίο φέρνει τα κατάλληλα πιστοποιητικά».
Επισκεφθήκαμε κατάστημα της Pizza Fan στα Πατήσια, όπου τη στιγμή που τοποθετούσε ο υπάλληλος την πίτσα στο κουτί ο συνάδελφος του τον ρώτησε: «Δεν θα βάλεις πατόχαρτο;» «Από χθες έχουμε εντολή από τη διεύθυνση να μην βάζουμε».
Ο καθηγητής Βιοχημείας του Πανεπιστημίου Πατρών Χ. Γεωργίου εξηγεί πόσο επικίνδυνος για την ανθρώπινη υγεία είναι ο μόλυβδος!
Ο μόλυβδος είναι τοξικός για όλα τα όργανα του ανθρώπου. «Ο μόλυβδος απορροφάται από το δέρμα και κυρίως από το αναπνευστικό και το γαστρεντερικό σύστημα. Η τοξικότητά του επεκτείνεται στο νευρικό (το πιο ευαίσθητο), γαστρεντερικό, αιμοποιητικό, νεφρικό, αναπαραγωγικό σύστημα και στα οστά, ενώ έχει ενοχοποιηθεί για καρκίνο στομάχου, πνευμόνων και ουροδόχου κύστης.
Το "ασφαλές" όριό του είναι κάτω από τα 10 μικρογραμμάρια ανά 1 δέκατο του λίτρου αίματος, αλλά διαπιστώθηκε ότι δεν υφίσταται ασφαλές όριο για τα παιδιά, λόγω του ότι βρίσκονται υπό ανάπτυξη. Οι τοξικές συνέπειες είναι πιο έντονες στα παιδιά που το πεπτικό τους σύστημα τον απορροφά 4 με 5 φορές αποτελεσματικότερα από των ενηλίκων».
Μπορεῖτε ἐπίσης νὰ διαβάσετε:
http://kataggeilte.blogspot.com/2010/07/blog-post_770.html#more

"Τσένταρ με ....μούχλα"

Top chef, Master chef, Chef στον αέρα

Πολλὴ κουζίνα στά χωρικά μας ὓδατα… θὰ τρῶμε καλύτερα;

Σχεδὸν ὃλα τα κανάλια διαφημίζουν ότι στὰ νέα τους προγράμματα , στὴν ἀρχὲς Φθινοπώρου θὰ ἔχουν καὶ κάποιο θέαμα σχετικὸ μὲ τὴν κουζίνα καὶ τὴν μαγειρικὴ.’Αναφέρουμε τίτλους:
Master chef , Top chef, Chef στόν ἀέρα, κλπ.
Ἐλπίζουμε ότι μετὰ ἀπὸ ὃλα αὐτὰ τὰ Master καὶ τὰ Top κάτι θὰ μάθουν καὶ οἱ δικοὶ μας τεβερνιάρηδες καὶ ἑστιάτορες καὶ θὰ τρῶμε καὶ ἐμεῖς κάποιο φαγάκι τῆς προκοπῆς ὃταν πηγαίνουμε ἐκτὸς σπιτιοῦ γιὰ φαγητὸ.