Αρτίδια ή Αρ(!)ίδια. Η μεγάλη απάτη των εστιατορίων

Ἀρτίδια ἤ Ἀρ(!)ίδια .Ἡ μεγάλη ἀπάτη τῶν ἑστιατορίων

«Ἡ πενία τέχνας κατεργάζεται» ἔλεγαν οἱ πρόγονοὶ μας καὶ οἱ σύγχρονοι ἑστιάτορὲς μας, βραβευμένοι(μὲ σκούφους) ἤ ὄχι ,γιὰ νὰ σοῦ πάρουν τὰ χρἠματα ἀπὸ τὴν τσέπη μὲ τὸ ζόρι συνεχίζουν τὸ παιγνίδι τῶν ἁμαρτωλῶν «ἀρτιδίων».

Ἐπειδὴ ἠ νομοθεσία δὲν ἐπιτρέπει τὴν χρέωση τοῦ «κουβέρ» ἔχουν ἐφεύρει ὀνομασίες ὃπως «κουλούρια» ἤ «ἀρτίδια» καὶ γενικῶς «...ίδια» πολύχρωμα ἤ ὄχι, τὰ ὁποία χρεώνουν, ἀντὶ τοῦ «κουβέρ», ἔναντι 4.00 ἤ 4.50 Ευρὼ κατὰ ἄτομο.(Για τὰ περίφημα «ἀρτίδια» ἀπάτη τοῦ ἑστιατορίου «Pandeli» ἔχω ξαναγράψει στὸ:http://vraveiontiskouradas.blogspot.com/2009/02/pandeli.html ) (Τὰ «ἁμαρτωλὰ» μυστηριώδη ἀρτίδια (ψωμάκια) ἐζμὲ !!! καὶ ὁ Pandeli)
Τελευταίως ὃμως πληθαίνουν οἱ φωνὲς τῶν ἀθώων πελατῶν ποὺ πηγαίνουν γιὰ φαγητὸ καὶ φεύγουν «κουρεμένοι» ἀφοῦ πέρνοντας τὸν λογαριασμὸ στὰ χέρια τους ἀντιλαμβάνονται , ἔκπληκτοι, ότι τὰ τέσσερα ἀρτἰδια καὶ οἱ 3 ἐλιὲς ποὺ τοὺς ἔφεραν στὸ τραπέζι πρὶν ἀκόμη νὰ παραγγεἰλουν, τοὺς τά χρέωσαν 4Χ 4,50 =18.00 Ευρώ.
Θὰ πρέπει νὰ ντρέπονται ὃλοι αὐτοὶ οἱ «ἐπαγγελματίες» ἑστιάτορες ποὺ ἐν ψυχρῶ προσπαθοῦν νὰ κατακλέψουν τοὺς πελάτες τους.
Ὑπάρχει κάποια ὑπηρεσία ποὺ ἀσχολεῖται μ’ αὐτὸ τὸ θέμα;;;;

Aquamarina Hotel Μάτι Αττικής. Barbeque γιά πέτσινα στομάχια

Aquamarina Hotel Μάτι Αττικής.
Barbeque γιά πέτσινα στομάχια

Τὸ Σάββατο 11.6.11 γύρω στις 9.00 μ.μ. βρέθηκα ,μὲ φίλους, κατὰ λάθος ,στὸ Hotel Aquamarina στο Μάτι Αττικῆς για το βραδυνὸ Buffet – Barbeque .
Τὸ ὅλο στήσιμο τοῦ σκηνικοῦ μοῦ θύμησε μπουφὲ «καραβίσιο» ὅπως ἐκείνα τὰ μπουφέ ἔβλεπε κάποιος τήν δεκαετία τοῦ ’60 στὰ καράβια τοῦ Χανδρῆ (γιὰ τοὺς γνῶστες Chandris Lines) .

Στὸ τραπέζι (μπουφέ) μὲ τὰ ἐπιτραπέζια Μπέν-Μαρί ποὺ σχεδὸν ὅλα ἦταν ἂδεια ἐκτὸς ἀπὸ αὐτὸ ποὺ περιεῖχε τὶς προκατ-εψυγμένες ἤ μετα-ψυγμένες πατατοῦλες φούρνου καὶ ἀπὸ τὸ ἡμιάδειο μὲ ἓνα εἶδος τσιρλιαστοῦ «μπριάμ».
Στὴν ψησταριὰ, (μπάρμπεκιου) ὁ ψήστης, κάθε τόσο πήγαινε πίσω ἀπὸ τοὺς κοντινοὺς θάμνους σήκωνε τὸ Τ-σέρτ του ,ἔξηνε τὴν κοιλιά του καὶ μετὰ ἔπιανε τὰ κρέατα μὲ γυμνὰ χέρια καὶ τὰ ἔβαζε γιὰ ψήσιμο στὰ κάρβουνα.Τὸ περίφημο Μπαρμπεκιου μενοῦ περιελάμβανε:
(1) Σουβλάκια κοτόπουλου φτιαγμένα μὲ τετραγωνισμένο (καλύτερα ἀλφαδιασμένο)κρεατάκι(1 ἑκ.Χ 1 ἑκ.) τόσο

«καλοψημένο» ποὺ ἦταν σὰν στυπόχαρτο.
(2) Μπριζολάκια(!) (πιθανὸν λαιμὸς χοιρινοῦ)μικρὰ μιὰ μπουκιὰ ξηροψημένα(καμμένα) καταλλήλως(!)
(3) Μπριζόλες (χοιρινὲς) μὲ κόκκαλο, Ξηροψημένες κι’αὐτὲς ποὺ τρώγοντάς τες ἔσπαζες ἀκόμη καὶ μασέλα.Ἐδῶ θὰ πρέπει νὰ ἐπιβραβεύσω τὸν κόπτη διότι μπόρεσε καὶ ἔκανε τὸ θαῦμα κόβοντας τὸ κάθε κόκκαλο-πλευρὸ τῆς μπριζόλας ἀκριβῶς στὴν μέση κατὰ μῆκος καθὼς καὶ τὸ κρεατάκι, πράγμα ποὺ εἶναι δύσκολο νὰ ἐπιτευχθεῖ ἀκόμη καὶ μὲ κόπτη-λέϊζερ, ἐπιτυγχάνοντας μία μπριζόλα διαφανέστατη.Στὴν ἐποχὴ μας τὸ πᾶν εἶναι ἡ διαφάνεια!!!

(Σκεφθεῖτε τὴν διπλανὴ μπριζόλα κομμένη στὴ μέση κατὰ μῆκος μὲ ἀκρίβεια λέϊζερ καὶ ξηροψημένη!!!!!!)

Ἔμεινε τὸ τραπέζι(μπουφὲ) τῶν γλυκῶν τὸ ὁποῖο ἐπισκεύθηκα στὶς 9.40 μ.μ. περίπου.Σκέτη ἀπογοήτευση σὲ ὅποια γλῶσσα καὶ ἂν τὸ πεῖς.

Στὸ τραπέζι λοιπὸν ,βρισκόταν μία μεγάλη διάφανη γαβάθα (μπώλ) γεμάτη ροδάκινα τῆς ἐποχῆς.Μία γαβάθα μὲ γιαούρτι στραγγιστὸ , μία μικρὴ γαβάθα μὲ κρέμα ζαχαροπλαστικῆς(προκάτ Γιώτης;;;;) ἤ ὅτι εἶχε ἀπομείνει.Μία γαβάθα μὲ κόκκινα φροῦτα-κομπόστα ,κονσέρβας. Καὶ γιὰ νὰ μὴν ξεχάσω ὑπῆρχε ἀκόμη καὶ μία πιατέλα με 10-15 κομματιασμένα ντόνατς ,ξεχασμένα πιθανόν ἀπὸ τὸ πρωϊνὸ μπουφὲ.
Ὅλα τὰ παραπάνω μὲ 23.00 ευρὼ. Τὸ ποτὸ τὸ πλήρωνες ξεχωριστὰ.Ἡ παραίνεση τοῦ Διευθυντοῦ ἦταν: «φᾶτε μέχρι σκασμοῦ»!!!!!
Νὰ μὴν ξεχάσω καὶ κάτι ἄλλο. Στὴν πρόσοψη τοῦ ξενοδοχείου ἀναφέρεται τὸ ὂνομὰ του μαζὶ μὲ (4)τέσσερα ἀστέρια. Ποιὸς τοῦ τὰ ἔδωσε;;;;;; ἂγνωστον.....

PIZZA FAN ΜΕ ΜΟΛΥΒΔΟ ΚΑΝΕΙ ΚΑΛΟ;;;;;;;;;

ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΑΡΑΓΓΕΙΛΤΕ ΠΙΤΣΑ(PIZZA) ΜΕ ΜΟΛΥΒΔΟ ΚΑΝΕΙ ΚΑΛΟ!!!
Παραθέτουμε τὸ κατωτέρω ἄρθρο ὃπως παρουσιάζεται στὴν ἀκόλουθη διεύθυνση:
http://www.enet.gr/?i=news.el.ellada&id=234367
ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΖΗΤΗΣΕΙ ΣΥΓΝΩΜΗ


ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΕΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ ΟΙ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΡΟΦΙΜΩΝ
Φάγαμε μόλυβδο άνευ ελέγχου
Της ΡΟΥΛΑΣ ΠΑΠΠΑ-ΣΟΥΛΟΥΝΙΑ rpsoul@enet.gr
Ακρως επικίνδυνο για τον καταναλωτή είναι το πολυδαίδαλο γραφειοκρατικό και αναποτελεσματικό σύστημα ελέγχου της ποιότητας των προϊόντων που διατίθενται στην αγορά. Απόδειξη, η διανομή 435.000 συσκευασιών πίτσας που διατέθηκαν στην αγορά οι οποίες, εν αγνοία ακόμη και της εταιρείας, περιείχαν αυξημένα επίπεδα μολύβδου!
Οι δημόσιες υπηρεσίες πήραν δείγμα προς έλεγχο τον περασμένο Μάρτιο και το έστειλαν για εξέταση στο Γενικό Χημείο του Κράτους (ΓΧΚ) τον Ιούλιο ενώ ο ΕΦΕΤ αγνοεί ακόμη το θέμα! Ας παρακολουθήσουμε πώς εξελίχθηκε η υπόθεση.
Στις 22/3/2010 η Νομαρχία Αθηνών (διεύθυνση Εμπορίου Νοτίου Αττικής) κάνει δειγματοληψία και στις 28/7/2010 στέλνει προς εξέταση στο ΓΧΚ το πατόχαρτο της Pizza Fan (τετράγωνο φύλλο κυματοειδούς χαρτιού που ακουμπά η πίτσα). Στις 4/8/2010 τα αποτελέσματα δείχνουν ότι το δείγμα είναι στην περιεκτικότητα σε κάδμιο και υδράργυρο σύμφωνο με τον Κώδικα Τροφίμων και Ποτών άρθρο 24. Αντίθετα, το δείγμα δεν είναι κανονικό στην περιεκτικότητά του σε μόλυβδο. Η κυματοειδής στρώση του χαρτιού που ακουμπούν οι πίτσες βρέθηκε από το Γενικό Χημείο του Κράτους να έχει μόλυβδο 4,7 φορές ή 470% πάνω από το όριο (δηλαδή, 0,0141 mg μολύβδου ανά επιφάνεια 10x10 εκατοστών), ενώ η επίπεδη στρώση του χαρτιού, επί του οποίου είναι κολλημένη η κυματοειδής επιφάνεια, έχει μόλυβδο 4,2 φορές ή 420% πάνω από το όριο (δηλαδή, 0,0125 mg μόλυβδο ανά επιφάνεια 10x10 εκατοστών).
Η Νομαρχία Αθηνών πληροφορεί το υποκατάστημά της στη Βοιωτία, το οποίο, με τη σειρά του, εντόπισε ότι παραγωγός των χαρτιών ήταν η βιομηχανία επεξεργασίας χάρτου Αλέξανδρος Αραβίδης Μονοπρόσωπη Ε.Π.Ε, με έδρα τα Σκούρτα Δερβενοχωρίων Βοιωτίας.
Το άρθρο 24 είναι σαφές για τις χάρτινες συσκευασίες που έρχονται σε επαφή με τρόφιμα. Τα χαρτιά πρέπει να είναι πρωτογενή και όχι ανακυκλωμένα. Το ζεστό ζυμάρι της πίτσας είναι γεμάτο υδρατμούς και συνεπικουρούν σε αυτό τα λιπαρά και χυμώδη υλικά της, τα οποία διαπερνούν εύκολα το ανακυκλωμένο χαρτί συμπαρασύροντας στοιχεία επικίνδυνα για τον καταναλωτή.
Ο Α. Αραβίδης, σε υπεύθυνη δήλωση που έκανε στη Νομαρχία Αθηνών, αναφέρει: «Παραδώσαμε στις αποθήκες BALAUF στον Ασπρόπυργο κατόπιν παραγγελίας από την Pizza Fan 436.800 πάτους και οι οποίοι όπως με διαβεβαίωσαν έχουν πλέον καταναλωθεί».
Πήραμε από τη Διεύθυνση Εμπορίου (Νομαρχία Αθηνών) τα πιστοποιητικά του κ. Αραβίδη, όπου αναγράφεται ότι εισάγει Testliners χαρτί. (Οι όροι είναι διεθνείς, Testliners ονομάζονται τα χαρτιά που παράγονται από ανακυκλωμένο χαρτί, αντίθετα Kraftliner ονομάζονται αποκλειστικά τα πρωτογενή, που παράγονται από κυτταρίνη δέντρων).
Ρωτήσαμε τον Α. Αραβίδη πώς βρέθηκε ο μόλυβδος και γιατί τα πιστοποιητικά γράφουν Testliners. «Το ζήτημα είναι τυπικό και όχι ουσιαστικό. Στην Ελλάδα δεν παράγουμε ανακυκλώσιμο χαρτί. Εμείς το φέρνουμε από τη Γερμανία σε ρολά. Το ανακυκλώσιμο χαρτί είναι επεξεργασμένο και πλυμένο σε ειδικά πλυντήρια για να λευκανθεί. Μη θεωρήσετε ότι υπάρχει κάποια διαφορά στην τιμή, κοστίζει 550 ευρώ ο τόνος και λίγο ακριβότερο είναι το πρωτογενές. Ο προμηθευτής μού είπε ότι για τη γερμανική νομοθεσία η περιεκτικότητα μολύβδου που διαπιστώσαμε δεν είναι επικίνδυνη. Το πρόβλημα προκύπτει γιατί η ελληνική νομοθεσία δεν είναι εναρμονισμένη με αυτή της Ευρωπαϊκής Ενωσης».
Στη συνέχεια τον ρωτήσαμε γιατί δεν ζήτησε να προμηθευτεί χαρτί που να είναι σύμφωνο με τις προδιαγραφές του άρθρου 24 ΚΤΠ της Ελλάδας: «Δεν γνώριζα το άρθρο 24 και τις δεσμεύσεις που επιβάλλει. Οποιος παθαίνει μαθαίνει, τώρα θα το εφαρμόσουμε». Αξίζει να σημειωθεί ότι η εταιρεία του έχει Πιστοποιητικό Διαχείρισης Ποιότητας ISO 2001.
Απευθυνθήκαμε και σε εταιρεία εισαγωγέων χαρτιού, όπου ο υπεύθυνος μας εξήγησε ότι το πιστοποιητικό της εισαγωγής χαρτιού, για να θεωρείται κατάλληλο για τρόφιμα, πρέπει να αναφέρεται ως πιστοποιητικό κατάλληλο για τροφές (certificate of food approval).
Η Ζωή Μούσια, από τη διεύθυνση εργαστηριακών ελέγχων του ΕΦΕΤ, παραδέχεται ότι η ελληνική νομοθεσία δεν είναι εναρμονισμένη με την Ευρωπαϊκή. «Οι αγοραστές πρέπει να ζητούν από τους προμηθευτές τους να συμμορφώνονται με τη νομοθεσία μας. Επίσης, βάσει του νόμου 1935/16 χρειάζεται πιστοποιητικό συμμόρφωσης. Υπάρχουν διάφορες ονομασίες, π.χ. certificate of food approval».
HPizza Fan σε επιστολή της γνωστοποιεί: «Η εταιρεία προέβη άμεσα σε αποκλεισμό του προμηθευτή για τον πάτο του κουτιού πίτσας που χρησιμοποιούσε. Ταυτόχρονα, αποσύραμε όλες τις παρτίδες με το σχετικό υλικό από όλα τα καταστήματα Αττικής και περιφέρειας».
Στη συνάντηση που είχαμε με τον γενικό διευθυντή της εταιρείας Χ. Τρύφο και τον υπεύθυνο τροφίμων και πιστοποίησης Π. Καμπουρίδη της πίτσας FAN, πληροφορηθήκαμε ότι η Νομαρχία Αθηνών τούς ενημέρωσε πολύ αργά για το γεγονός: «Ενημερωθήκαμε με ένα απλό τηλεφώνημα το μήνα Σεπτέμβριο, ακόμη δεν μας έχει αποσταλεί έγγραφο. Αρχίσαμε διεργασία απόσυρσης αλλά όσα αφορούσαν την παραγωγή του Μαρτίου είχαν όλα καταναλωθεί. Αλλωστε πέρασε ένα πεντάμηνο! Μέχρι την ανεύρεση νέου προμηθευτή για κατάλληλο χάρτινο πάτο, θα κάνουμε χρήση αποκλειστικά του κουτιού πίτσας το οποίο φέρνει τα κατάλληλα πιστοποιητικά».
Επισκεφθήκαμε κατάστημα της Pizza Fan στα Πατήσια, όπου τη στιγμή που τοποθετούσε ο υπάλληλος την πίτσα στο κουτί ο συνάδελφος του τον ρώτησε: «Δεν θα βάλεις πατόχαρτο;» «Από χθες έχουμε εντολή από τη διεύθυνση να μην βάζουμε».
Ο καθηγητής Βιοχημείας του Πανεπιστημίου Πατρών Χ. Γεωργίου εξηγεί πόσο επικίνδυνος για την ανθρώπινη υγεία είναι ο μόλυβδος!
Ο μόλυβδος είναι τοξικός για όλα τα όργανα του ανθρώπου. «Ο μόλυβδος απορροφάται από το δέρμα και κυρίως από το αναπνευστικό και το γαστρεντερικό σύστημα. Η τοξικότητά του επεκτείνεται στο νευρικό (το πιο ευαίσθητο), γαστρεντερικό, αιμοποιητικό, νεφρικό, αναπαραγωγικό σύστημα και στα οστά, ενώ έχει ενοχοποιηθεί για καρκίνο στομάχου, πνευμόνων και ουροδόχου κύστης.
Το "ασφαλές" όριό του είναι κάτω από τα 10 μικρογραμμάρια ανά 1 δέκατο του λίτρου αίματος, αλλά διαπιστώθηκε ότι δεν υφίσταται ασφαλές όριο για τα παιδιά, λόγω του ότι βρίσκονται υπό ανάπτυξη. Οι τοξικές συνέπειες είναι πιο έντονες στα παιδιά που το πεπτικό τους σύστημα τον απορροφά 4 με 5 φορές αποτελεσματικότερα από των ενηλίκων».
Μπορεῖτε ἐπίσης νὰ διαβάσετε:
http://kataggeilte.blogspot.com/2010/07/blog-post_770.html#more

"Τσένταρ με ....μούχλα"

Top chef, Master chef, Chef στον αέρα

Πολλὴ κουζίνα στά χωρικά μας ὓδατα… θὰ τρῶμε καλύτερα;

Σχεδὸν ὃλα τα κανάλια διαφημίζουν ότι στὰ νέα τους προγράμματα , στὴν ἀρχὲς Φθινοπώρου θὰ ἔχουν καὶ κάποιο θέαμα σχετικὸ μὲ τὴν κουζίνα καὶ τὴν μαγειρικὴ.’Αναφέρουμε τίτλους:
Master chef , Top chef, Chef στόν ἀέρα, κλπ.
Ἐλπίζουμε ότι μετὰ ἀπὸ ὃλα αὐτὰ τὰ Master καὶ τὰ Top κάτι θὰ μάθουν καὶ οἱ δικοὶ μας τεβερνιάρηδες καὶ ἑστιάτορες καὶ θὰ τρῶμε καὶ ἐμεῖς κάποιο φαγάκι τῆς προκοπῆς ὃταν πηγαίνουμε ἐκτὸς σπιτιοῦ γιὰ φαγητὸ.

Το Πέτρινο & το Καλαμάκι της Κυρα Σούλας

Τὸ “Πέτρινο” Καλαμάκι τῆς κυρὰ - Σούλας!!! & Τὸ Πέτρινο(...ἀπὸ τὸ ἀρχεῖο μου)
Πρὶν ἀπὸ λίγες ἡμέρες βρέθηκα στὴν γωνία Ἀκαδημίας & Θεμιστοκλέους στὸ κέντρο τῶν Ἀθηνῶν. Ἀπέναντὶ μου εἶδα τὸ νεοκλασικὸ κτίριο ὃπου στεγάζεται τὸ μεζεδοταβερνοεστιατόριο «Πέτρινο».

Ἀπὸ τὴν πλευρᾶ τῆς ὁδοῦ Ἀκαδημίας εἶδα μετὰ ἐκπλήξεως καὶ μία νέα ἔνδειξη ἐπὶ τοῦ ἰδίου κτηρίου ποὺ στεγάζεται τὸ «Πέτρινο». Γραμμένη μὲ θαλασσιὰ γράμματα ἔγραφε: «Τὸ Καλαμάκι τῆς Κυρὰ-Σούλας».

’Απὸ τὴν μία λοιπὸν τὸ «Πέτρινο» καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλη τὸ «”Πέτρινο” Σουβλάκι τῆς Κυρὰ-Σούλας».

Kάνοντας αὐτὲς τὶς σκέψεις θυμήθηκα ἓνα παλιὸ ἄρθρο τοῦ Χρήστου Ἀποστολίδη σχετικὸ μὲ τὸ «Πέτρινο». Ἐπιστρέφοντας στὴν ἓδρα μου καὶ ψάχνοντας στὸ ἀρχεῖο μου βρῆκα στὸ τεῦχος Νο.18 τοῦ 1991 τοῦ περιοδικοῦ ΓΕΥΣΗ τὸ σχετικὸ ἄρθρο ποὺ παραθέτω κατωτέρω δίχως καμμία ἀλλαγὴ.
… «Ονομάζεται ΠΕΤΡΙΝΟ και σίγουρα αν τελικά θελήσετε να το επισκευθείτε, πρέπει να κάνετε την καρδιά σας…πέτρα! Διότι το ούζο και οι ανάλογοι μεζέδες θα σας σερβιριστούν από γκαρσόνια με κοκκινα γελέκα, ενώ τα πόδια σας θα βουλιάζουν σε παχιά κατακόκκινα χαλιά!
Ο τιμοκατάλογος είναι ευρέος φάσματος - από γαύρο μέχρι αστακό «τερμιντό» καί όχι τερμιντόρ καί χέλια, αυγοτάραχο καί στρείδια μέχρι ορτύκια, αμελέτητα καί ροκφόρ σαγανάκι – καί αν η ποιότητα των ειδών του ήταν τόσο ευσυνείδητη όσο οι τιμές του, θα ήμουν πρόθυμος να παραβλέψω τό «κίτς»του περιβάλλοντος.
Εδώ πρόκειται γιά κοφτήριο όπως λέι ο λαός, όπου δύσκολα βρίσκεις τραπέζι. Τα πρόθυμα , είναι η αλήθεια, γκαρσόνια κάνουν ό,τι μπορούν να σας εξυπηρετήσουν, αλλά σίγουρα δέν μπορούν να καλύψουν τήν έλλειψη επαρκούς εξαερισμού.
Καί ας έρθουμε στο περιεχόμενο των πιάτων που κατά τον Στεργίδη, κυρίως, ενδιαφέρει. Κάτι πριν ξεκινήσω: τα πιάτα μην περιμένετε να σας έρθουν με λογική σειρά – κρύα, ζεστά, κρεατικά, ψαρικά – διότι το κατάστημα υποθέτει και ισως βάσιμα ότι εσείς και η παρέα σας θα πέσετε με τα μούτρα άναρχα να «σαβουρώσετε». Έχουμε, λοιπόν, και λέμε! Χταπόδι στα κάρβουνα ή ψητό τελοσπάντων, που έχασε κάθε ουσία σε προηγηθέν βράσιμο. Φάβα χωρίς κρεμμύδι και ρίγανη έστω σαν και σαν δυνατότητα στο πλάι. Καλαμαράκια γεμιστά σκληρούτσικα, γαρνιρισμένα με πατάτες… τηγανιτές. Σπλήνα γεμιστή σκληρούτσικη, καταδυναστευμένη από το σκόρδο. Η σεφταλιά δεν ξεχώριζε από τό συνηθισμένο μπιφτέκι, ενώ δυσδιάκριτη ήταν και η παρουσία μπόλιας που όταν υπάρχει πλουτίζει την υφή και τη γεύση αυτού του χαρακτηριστικού πιάτου της Κύπρου. Και τέλος ας έρθουμε στο «κλού» της περιπτώσεως. Στον αστακό «τερμιντό(ρ)».
Ελληνική συμβολή στο κλασικό αυτό πιάτο της μεγάλης Γαλλικής κουζίνας, ψιλοκομμένη γαρίδα –στον … αστακό –και μπέικον με πράσινη πιπεριά σε κρέμα μπεσαμέλ, λασποειδούς μορφής και υφής. Αν είναι δυνατόν καλοί μου άνθρωποι, να μεγαλουργεί τόσο πολύ η υπεραπλούστευση των πάντων σ’ αυτόν τον τόπο»...
Αὐτὰ ἔγραφε ὁ κριτικὸς γεύσεως τὸ 1991. Μέχρι σήμερα μὴ νομίζεται ὃτι ἔχουν ἀλλάξει πολλὰ.Τὸ «Πέτρινο» παραμένει ἐκεῖ καὶ ὃλα αὐτὰ τὰ χρόνια και μὲ τὴν «βοήθεια» τῶν “ἄναρχων” πελατῶν του ποὺ “ σαβουρώνουν “ τὰ πάντα «μεγάλωσε». Ἔτσι ἄλλα 2 «Πέτρινα» στὰ Βόρεια καὶ Νότια προάστεια σὺν τὸ νεότευκτο «Πέτρινο Σουβλάκι τῆς Κυρά-Σούλας» ἦλθαν νὰ προστεθοῦν τὰ τελευταῖα χρόνια μιᾶς καὶ οἱ συνήθειες τῶν συμπατριωτῶν μας δυστυχῶς οὐδόλως ἔχουν ἀλλάξει πρὸς τὸ καλύτερο.

Sardelles ...συνέχεια!!!

Sardelles ...συνέχεια!!!

Ὃλο αὐτὸ τὸ χρονικὸ διάστημα ποὺ δὲν δημοσίευσαμε κάποιο σχόλιο λάβαμε ἀρκετὰ μηνύματα μὲ θέμα τὴν παρότρυνση νὰ συνεχίσουμε, παρ'ὃτι τὰ μέχρι τώρα δημοσιεύματὰ μας ἐνόχλησαν καὶ ἀρκετοὺς ἄλλους.

Μερικὰ μηνύματα ἀναφέρονται στὸ παλαιὸ δημοσίευμὰ μας "Οἱ Χρυσὲς Sardelles" ( http://vraveiontiskouradas.blogspot.com/2009_04_01_archive.html)

σχετικὰ μὲ τὸ φαγητὸ καὶ τὴν περιποίηση.Δημοσιεύουμε ἓνα ἀπ' αὐτὰ ὃπως ἀκριβῶς μᾶς ἔφθασε:

........ο χωρος μεσα που ειναι αντιπαθης, στενος και υπερδηθεν.

οι καθαρες τουαλετες ειναι πια παντου και δεν τις θεωρω υπερ (το αντιθετο βεβαια ειναι κατα)εξω καλυτερα αλλα βαριεμαι να αντιμετωπιζω τις ορδες των μικροπωλητων.

φαι μετριοτατο, εφαγα και εγω εκεινο το χταποδι κονσερβα, υψηλη γαστρονομια με υφος 5-6 καρδιναλιων (ενταξει, οχι 10, μονο 5-6)επισης τσαντιζομαι οταν οι επιταγη του καθως-πρεπισμου επιβαλλει τις σαρδελλες να ειναι φιλεταρισμενες. ειναι εκτος θεματος, η αισθησή τους χανεται.

Αν εισαι κυριλες να τρως κυριλε ψαρια, ασε κατω τις σαρδελλες του φτωχου λαου.(χωρια βεβαια που με τις μισες σαρδελλες καλυπτεις ολο το πιατο και ειναι αυτο που πουλανε το αστειο: "η ταπεινη σαρδελλα εδω εκτοξευεται σε γαστρονομικα υψη" χιχι)το ιδιο ειναι και με τις χοντοκομμενες σαλατες. και καλα δε χανονται συστατικα και δεν πατσαβουριαζει, οκ.

Η Ρενα της φτελιας, λεει ο θρυλος το εκανε πρωτη. και να τι πετυχε: εντυπωσιακη παρουσιαση, 70% οικονομια στην πρωτη υλη, και λιγοτερη δουλεια στο κοψιμο. οι απανταχου εστιατορες την ευγνωμονουν. εγω σπιτι το κανω γιατι βαριεμαι να κοβωφυσικα πληρωνεις αναλογικα πολλα (περιπου 30 ευρω ) για να νιωσεις τι εστι γαστρονομικο marketing. ειναι και αυτο ενα κερδος................

Ὑπάρχει ἀκόμη ἓνα μήνυμα γιὰ τὶς Sardelles τὸ ὁποῖο θὰ δημοσιεύσουμε λίαν συντόμως.

Ὡς τότε προσοχὴ τὶ τρῶτε καὶ ποὺ τρῶτε.

Εστιατόριο Ορίζοντες -Καστελλόριζο(η νύχτα με την ημέρα)

Εστιατόριο Ορίζοντες -Κατελλόριζο (η νύχτα μὲ τὴν ημέρα)


Νόμιζα ὃτι μόνον ἐγὼ εἶχα παρατηρήσει ὃτι ἡ γευστικὴ ποιότητα σε σχέση μὲ τὴν τιμὴ ,τῶν προσφερομένων στὸ μενοῦ τοῦ ἑστιατορίου «Ὁρίζοντες» στὸν Λυκαβηττὸ ,εἶναι σὰν νὰ συγκρίνεις τὴν νύχτα μὲ τὴν ἡμέρα, ἀλλὰ ἔπεσα ἔξω.
Νὰ ποὺ κι’ ὁ κύριος «Ἐπίκουρος» στὸ περιοδικὸ «Ε» τεύχος 973/6.12.09 περιγράφει τὴν ἐμπειρία του ὡς ἐξῆς: ... « Πρέπει να πω ευθέως ότι το φαγητό του ωσεί παρόντα Γκελντή ήταν απογοητευτικό –όχι τόσο για τις παράτολμες συνταγές (αυτες ήταν αναμενόμενες) όσο για την πλημμελή εκτέλεση και τα υλικά, ιδιαίτερα τα ψαρικά τα οποία θα περίμενε κανείς ότι για τον Όμιλο Καστελλόριζο θα ήταν τα πιο ψαγμενα και πιο εκλεκτά.Φευ, όμως, δεν ήταν. Ας πάρω τά πράγματα από την αρχή.
Τα ραβιόλι με συκώτι πάπιας σε ζωμό προσέκο και μαύρης τρούφας(25 Ευρώ): η ζύμη ήταν βαριά, η γέμιση περισσότερο πολτώδης και επίσης βαριά, ενώ εξέλειπε τελείως το άρωμα τρούφας. Τα αρνήσια γλυκάδια με πορτσίνι σε σάλτσα ρετσίνας(19 Ευρώ): ήταν λαστιχωτά καί σκληρά ,επίσης βαριά και με έντονη ξιδάτη επίγευση, που κυριαρχούσε.Ο μουσακάς τσιπούρας με μπεσαμέλ από ψαρόσουπα (24 Ευρώ): ακαθόριστη γεύση ως σύνολο, αλλά και ως επί μέρους υλικά -ιδίως το ψάρι, το οποίο είχε παραψηθεί και η γεύση είχε χαθεί... Ευχαριστηθήκαμε, όμως, την εξαιρετική γκασπάτσο στην αρχή (0 Ευρώ) και τα ωραιότατα κουλούρια (4 Ευρώ) το άτομο...»
Εἶναι λυπηρὸ οἱ ἰδιοκτῆτες ἑστιατορίων ποὺ ξοδεύουν ἑκατομμύρια γιὰ «ντεκόρ»καὶ ἄχρηστες «φράτζες» νὰ θέλουν νὰ σοῦ πάρουν τὰ χρήματα μέσα ἀπὸ τό πορτοφόλι χωρὶς νὰ θέλουν νὰ σοῦ προσφέρουν κάτι, ἔστω καὶ κάτι λίγο. Λίγη ποιότητα καὶ λίγη γεύση ἄς ποῦμε.Τὰ ἴδια βεβαίως συμβαίνουν σχεδὸν σὲ ὃλα τὰ ἑστιατόρια τὰ ἔχοντα τὸν τίτλο τῆς «πολυτελείας» ποὺ ὁ Θεὸς νὰ τὴν κάνει τέτοια.
Κάποιοι ἄλλοι ἰδιοκτῆτες ἑστιατορίων «πολυτελείας» νόμισαν ότι τό νά τοποθετήσουν βαμβακερό τραπεζομάντηλο καί βαμβακερή πετσέττα στὸ τραπέζι ἀναγάγει τό ἑστιατόριο στήν κατηγορία τού λούσου(πολυτελείας) τί γελοῖο ὃταν τό αὐτονόητο μεταφράζεται σὲ πολυτέλεια!!! Καὶ δὲν φτάνει αὐτὸ.Ἐπειδὴ ἠ νομοθεσία δὲν ἐπιτρέπει τὴν χρέωση τοῦ «κουβέρ» ἔχουν ἐφεύρει ὀνομασίες ὃπως «κουλούρια» ἤ «ἀρτίδια» καὶ γενικῶς «...ίδια» πολύχρωμα ἤ ὄχι, τὰ ὁποία χρεώνουν, ἀντὶ τοῦ «κουβέρ», ἔναντι 4.00 ἤ 4.50 Ευρὼ κατὰ ἄτομο.(Για τὰ περίφημα «ἀρτίδια» ἀπάτη τοῦ ἑστιατορίου «Pandeli» ἔχω ξαναγράψει στὸ:
http://vraveiontiskouradas.blogspot.com/2009/02/pandeli.html )

Οἱ περισσότεροι σέφ τῶν παραπάνω ἑστιατορίων εἶναι ἄριστοι ἀντιγραφεῖς νέων «πιάτων» μὲ κακκὴ γεύση ,ἀλλὰ καὶ κάκκιστοι στὸ να δημιουργοῦν «νέες γεύσεις». Οὔτε ὁ πρωτοετὴς σπουδαστὴς τῆς σχολῆς μαγειρικῆς δὲν θὰ τολμοῦσε νὰ καταστρέψει τὴν λεπτὴ καὶ θεσπέσια γεύση τῶν βασιλομανιταριῶν( porcini ἤ boletus edulis κατὰ τοὺς ἰταλιανιστὲς) χρησιμοποιώντας ρετσίνα γιὰ τὸ σβήσιμο ἤ γιὰ τὸ ἔμβαμμα. Κι’ ἄς μὴν μιλήσουμε γιὰ τὸ ὓδνον (ἑλληνιστὶ) που ἐνῶ οἱ πρόγονοὶ μας τὸ γνώριζαν πολὺ καλὰ καὶ τὸ κατανάλωναν στὰ διάφορα γεύματὰ τους , ἐμεῖς οἱ νεώτεροι τὸ ἀνακαλύψαμε εἰσαγώμενο ἀπὸ τὴν Ἰταλία & τὴν Γαλλία. Ναὶ ἡ γνωστὴ μας τροῦφα, μαύρη ἤ λευκὴ θέλει μεγάλη τέχνη καὶ ἐκλεπτισμένους οὐρανίσκους, πράγμα λίγο δύσκολο. Εἴπαμε νὰ χρησιμοποιοῦμε ντόπια ὑλικὰ ἀλλὰ ἐδῶ μπαίνουμε σὲ κάποιο ἄλλο κεφάλαιο ποὺ ὀνομάζεται Κουλτούρα ( ἤ καλλιέργεια & παιδεία ἑλληνιστὶ) καὶ δὲν ἐννοῶ «ἀγροκαλλιέργεια» ἀλλὰ καλλιέργεια & παιδεία γεύσεων διὰ μέσου τῶν αἰώνων. Μεγάλο σχολεῖο ἡ πεῖρα τῆς ζωῆς . Ἐδῶ στὴν Ἑλλάδα, ἀπὸ τὸτε ποὺ κάποιοι μάγειρες ἀνακάλυψαν τα βασιλομανίταρα (ὄχι ὃτι δὲν ὑπήρχαν καὶ παλιότερα στὴν Ἑλλάδα) τὰ «γ...σαν τὴν μάνα».









Ἔτσι λοιπὸν ὁ κ. Σταύρου ἰδιοκτήτης τῶν ἑστιατορίων Καστελλόριζο ἐπειδὴ χρησιμοποιεῖ βαμβακερὸ τραπεζομάντηλο στὸ κατάστημὰ του πίστεψε ὃτι τὸ μετέτρεψε σὲ ἑστιατόριὸ.!!!!
Μὲ τὶς τιμὲς ποὺ ἔχει τὸ λιγότερο ποὺ θὰ μποροῦσε νὰ παρουσιάσει στοὺς πελάτες του εἶναι (ἐκτὸς τοῦ τραπεζομάντηλου) μαχαιροπήρουνα Broggi καὶ κρυστάλλινα ποτήρια Spiegelau.!!!!
Μία ἐπίσκεψη στὴν ἀκόλουθη ἱστοσελίδα : http://www.altissimoceto.it/2009/11/30/ristorante-alice-milano-chef-viviana-varese/
μπορεῖ νὰ δεῖ κάτι ποὺ οὔτε στὸ ὄνειρὸ του δὲν ἔχει δεῖ καὶ μιλάμε γιὰ ἑνα μέτριο ἑστιατόριο(ristorante-alice-milano) γιὰ τὰ ἰταλικὰ δεδομένα.
Ἐκεῖ μπορεῖ νὰ δεῖ τὶ ἐννοῶ συγκρίνοντας τὴν νύχτα μὲ τὴν ἡμέρα.


Ἀφιερώνω μερικὲς φωτογραφίες ἀπὸ φρέσκα ψάρια στὸ Μιλάνο